ปฤษณา กองวงค์

ทันทีที่หุ่นยนต์สีขาวก้าวออกมาช้าๆ พร้อมกล่าวทักทาย สวัสดีครับ ผมอาซิโม สะกดวัยซนได้ไม่น้อย

หลายคนนั่งนิ่ง บางคนใช้มือป้องหู ขยับเครื่องช่วยฟัง แววตาใสจับจ้องไปที่จุดเดียวกัน

อาซิโมเริ่มออกสเต็ป โชว์การเคลื่อนไหวอย่างอิสระทั้งก้าวเดินและถอยหลัง ก่อนจะเริ่มเหยียดแขนขาโยกย้ายส่ายสะโพกไปมาพร้อมส่งเสียงว่า ขอมิวสิค และยังชักชวนเด็กๆ ลุกขึ้นเต้นตามจังหวะเพลง ตามด้วยการโชว์วิ่งและเล่นฟุตบอลที่ศูนย์หน้าอาซิโมขอดวลจุดโทษกับเด็กๆ

วันนี้อาซิโมอาจเคลื่อนไหวอยู่ในโลกเงีบบ แต่มีอมยิ้มหวานๆ และดวงตาสดใสพร้อมภาษามือสื่อความรู้สึกของเด็กๆ ออกมา

บรรยากาศส่วนหนึ่งในงานเปิดโครงการ ฮอนด้า อาซิโม ซูเปอร์ ไอเดีย คอนเทสต์ ปีที่ 4 ซึ่งบริษัท เอเชี่ยนฮอนด้า มอเตอร์ จำกัด พาอาซิโมเดินสายโรดโชว์ชวนเด็กๆ ร่วมประกวดสิ่งประดิษฐ์พร้อมแสดงความสามารถให้ชม เพื่อจุดไฟแห่งจินตนาการสร้างสรรค์สิ่งประดิษฐ์ในอนาคต โดยเดินทางไปเปิดโลกจินตนาการให้น้องๆ โรงเรียนเศรษฐเสถียร ในพระบรมราชูปถัมภ์ เมื่อไม่นานนี้

การแข่งขันแบ่งเป็น 2 ระดับ คือรุ่นชั้น ป.1-3 และชั้น ป.4-6 การแข่งขันนัดแรกในรอบ My Dreams ฝันของฉัน เปิดให้วาดภาพจินตนาการลงบนกระดาษพร้อมเขียนบรรยายถึงแรงบันดาลใจ และวิธีการทำงานของสิ่งประดิษฐ์นั้นๆ แนวคิดที่เข้ารอบจะได้รับงบประมาณนำไปส้างสรรค์สิ่งประดิษฐ์ที่เคลื่อนไหวได้ต่อไปในรอบ My dreams come true ฝันที่เป็นจริงของฉัน รางวัลชนะเลิศจะได้รับโล่พระราชทานสมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี ทุนการศึกษาและทัศนศึกษาที่บ้านเกิดอาซิโม ประเทศญี่ปุ่น

ครูเปิ้ล พินทุมดี สิงหเสนี ครูสอนศิลปะ เล่าว่าที่โรงเรียนมีนักเรียน 239 คน มีทั้งเด็กออทิสติก และพิการซ้ำซ้อน การสร้างจินตนาการให้เด็กๆ กลุ่มนี้จึงยาก เพราะการรับรู้ของเด็กแต่ละคนต่างกัน เด็กที่พิการทางหูจะเริ่มจากศูนย์ เพราะเขาไม่มีภาษาของตัวเองตั้งแต่เกิด ไม่เหมือนเด็กปกติ แต่ถ้าเขาได้รับการฝึกฝนก็จะเป็นคนที่มีพรสวรรค์ด้านศิลปะ เด็กที่ช่างสังเกตจะถ่ายทอดได้ดี

การสอนจะเริ่มจากเรื่องเส้น องค์ประกอบ และตั้งหัวข้อง่ายๆ จากสิ่งรอบตัวก่อนจะค่อยๆ เพิ่มรายละเอียดเข้าไปทีละนิด นำดนตรีเข้ามาช่วยเสริม เสียงของตัวโน้ตจะแทนค่าด้วยสีต่างๆ พัฒนาการที่ดีต้องเรียนปนเล่น เด็กก็จะสนุกไปด้วย

และเพื่อให้เด็กๆ เห็นภาพชัดเจน พี่ๆ จึงนำภาพสิ่งประดิษฐ์ไอเดียเก๋มาให้น้องๆ ชม เริ่มจากกระเป๋านักเรียนที่เปลี่ยนเป็นเก้าอี้ได้ แว่นตาช่วยหยอดยา หรือตะเกียบติดพัดลมตอนกินก๋วยเตี๋ยวร้อนๆ

ตามด้วยคำถามชวนคิดสร้างจินตนาการว่า ถ้าเราเคี้ยวหมากฝรั่งจนความหวานหมดแล้ว เราจะเอาหมากฝรั่งก้อนนั้นไปทำอะไร

ทำเป็นกาว เอามายืดเป็นไม้บรรทัด ดามแขนแทนผ้าก๊อซ ประดิษฐ์ดอกไม้ ถ้าทำเงินตกเอาหมากฝรั่งแปะปลายไม้แล้วเก็บเงินขึ้นมาจากท่อ เด็กๆ แข่งกันเสนอไอเดีย

จากนั้นพี่ๆ เริ่มแจกจ่ายกระดาษขาวโดยมีโจทย์ว่าสิ่งประดิษฐ์ต้องเคลื่อนไหวได้และเป็นประโยชน์ต่อการดำเนินชีวิต

เส้นสายจากหลากหลายจินตนาการค่อยๆ โลดแล่นลงบนกระดาษขาว

เจ้าของภาพยานอวกาศที่มีฉากหลังเป็นดวงดาวและพระจันทร์เสี้ยว น้องเป้ ด.ช.เกียรติณรงค์ แซ่ทู้ ชั้น ป.5 ส่งภาษามือบอกเล่าพร้อมรอยยิ้มกว้างถึง ยานเกียรติณรงค์ ลำนี้ว่า ยานอวกาศลำนี้สร้างขึ้นมาเพื่อช่วยเหลือคนที่เดือดร้อน โดยบินออกไปนอกโลกและมองมาบนพื้นโลก ถ้าใครมีอันตรายยานกู้ภัยลำนี้จะบินลงมาช่วยเหลือทันที เช่นเหตุการณ์แผ่นดินไหวหรือพายุนาร์กีสที่ผ่านมา

ถัดมาเป็นจินตนาการเก๋ๆ ห่วงใยสิ่งแวดล้อมของน้องเอิ๊ก ด.ช.ภูเนศ พุทธศมน ชั้น ป.6 ที่ฝันอยากเป็นช่างซ่อมสิ่งต่างๆ ที่ชำรุดเพื่อนำกลับมาใช้ใหม่ เป็นภาพเต่าที่หลังของมันติดใบพัดขนาดใหญ่เพื่อให้บินได้ เอิ๊กเล่าว่า เต่าตัวนี้บินได้ และเมื่อมันลงไปอยู่ในน้ำ เมื่อมองเห็นขยะมันจะใช้ปากคมๆ งับขยะให้หมดจากทะเล

ขณะที่สาวน้อย ด.ญ.ลิเดีย เนาวโอภาส ชั้น ป.6 ฝันอยากเป็นช่างซ่อมรถมอเตอร์ไซค์ที่ห่วงใยสิ่งแวดล้อม ลิเดียบรรจงวาดภาพลายเส้นเป็นรูปปากกว้างๆ มีแขนขาเดินไปมาเพื่อเก็บขยะช่วยแก้ปัญหาโลกร้อน

ด้านน้องฟิว ด.ญ.นัฐกุล ประสพนุ่น ชั้น ป.3 ที่ชอบทำเงินหล่นหายและรักแมวเป็นชีวิตจิตใจ มีฝันที่ยิ่งใหญ่ว่าอยากเป็นเจ้าของฟาร์มแมว ผนวกไอเดียวาดออกมาเป็นสิ่งประดิษฐ์เก๋ไก๋ แมวช่วยเก็บของหาย น้องฟิวอธิบายว่า แมวตัวนี้มีเรดาร์จับสัญญาณโลหะ เมื่อใดที่เงินหล่นพื้น มันจะมองเห็นอย่างรวดเร็ว จากนั้นจะเก็บเงินไปส่งให้ครูและตำรวจเพื่อหาเจ้าของที่แท้จริง

น้องๆ ที่สนใจร่วมอวดไอเดียเด็ดเหมือนเพื่อนๆ ส่งผลงานพร้อมเขียนชื่อ-นามสกุล ที่อยู่ เบอร์โทรศัพท์ ไปที่ รายการซูเปอร์จิ๋ว (อาซิโม) ตู้ป.ณ.12 เลขที่ 230 อาคารทศพลแลนด์ 2 ชั้น 11 ถ.รัชดาภิเษก เขตห้วยขวาง กรุงเทพฯ 10320 ภายใน 15 ก.ค.นี้ สอบถามโทร.0-2274-0671-5 ต่อ 106-8 หรือคลิกที่ www.honda-ideacontest.com , www.superjeew.com

ไอเดียเด็ดของคนตัวเล็กอาจกลายเป็นสิ่งประดิษฐ์ที่ยิ่งใหญ่ก็ได้...ใครจะรู้

หน้า 24