จากนั้นบอกถึงแรงจูงใจในการทำงานว่า ผมเขียนบทเมื่อประมาณปี 2536 เป็นดราม่ากึ่งศาสนาเลยนะ ถึงตอนนี้ผมคงต้องเอาการตลาดเป็นหลัก คิดว่าจะทำยังไงให้ไม่น่าเบื่อ เริ่มจากการที่ให้มันอยู่นอกประวัติศาสตร์ โดยในบทบรรยายของหนัง ผมจะขึ้นว่า ณ มุมหนึ่งของสงครามที่ไม่ได้ถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์บนแผ่นดินสยามครั้งกระนั้น พอขึ้นมาแค่นี้คนดูจะรู้แล้วว่ามันไม่ได้อยู่ในประวัติศาสตร์ แรงบันดาลใจที่จริงแล้วผมอยากใช้คำว่า สยาม แต่ว่าผมรู้สึกว่าคำนี้ไม่สมควรที่จะแตะต้องเลยลงเอยที่ สียามา ผมเป็นคนที่เซ้นซิทีฟเกี่ยวกับเรื่องของบรรพบุรุษ เราไม่สามารถย้อนกลับไปในเหตุการณ์เช่นบรรพบุรุษเราได้ แต่ว่าเวลานี้เหตุการณ์นั้นก็กำลังเกิดขึ้นคล้ายคลึงกัน แล้วคุณให้ได้แค่ไหนกับแผ่นดินที่เรียกว่าประเทศไทยหรือยัง

กำหนดคนแสดงกับคาแร็กเตอร์อย่างไร ผมจะเขียนบทไปก่อน แล้วคิดว่าใครจะมารับบทนี้ แล้วจะเชิญมาคุยกัน ผมจะเล่าเรื่องทั้งหมดให้เขาฟัง พอผมเล่าไปเรื่อยๆ แล้วน้ำตาเขาจะเอ่อขึ้นมาผมก็จะหยุด และเราก็จะได้นักแสดงคนนั้นมา

ต้องส่งไปเรียนการแสดงหรือการต่อสู้หรือเปล่า ผมส่งไปเข้าคอร์สทุกคน ข้อสำคัญที่ผมขอให้เขาทำคืออย่าไปดูว่าคนอื่นเขาเก่งกว่าหรือเปล่า แต่ว่าให้คุณทำของตัวเองให้ดีที่สุด เราทำงานกันแบบไว้ใจกัน

ส่วนเรื่องโลเกชั่นนี่ยากมากพอสมควร ผมโชคดีมากที่ได้โลเกชั่นตรงนี้คือสถานที่คาดไม่ถึงอยู่ในจ.กาญจนบุรี ตอนแรกไปอ้อนวอนเจ้าของแล้วเขาไม่ให้ แล้วทีมโลเกชั่นเขาก็อ้อนวอนสำเร็จ แม้แต่ถ้ำลอดที่มีน้ำก็พยายามหาให้ได้จริงๆ การถ่ายทำก็ราบรื่นมาโดยตลอด ผู้กำกับฯ ไฟแรงกล่าว

หน้า 19