ช่วงหนึ่งบอกว่าจะเลิกเขียนบทละคร ก็ไม่ได้เขียนตั้งแต่เดือนพ.ค.ปีที่แล้ว จนวันนี้ 1 ปีเต็มแล้ว ตั้งใจจะวางมือจากการเขียนหลังเขียนบทเรื่อง ปู่โสมเฝ้าทรัพย์ ตอนนั้นที่เขียนบท ปู่โสมฯ ยอมรับว่าท้อ เหนื่อยมาก จริงๆ ถ้างานรีบแบบที่ถ่ายไปออกไปตัวเราจะทำได้ไว ไม่เครียด แต่ถ้าเป็นละครสต๊อก ที่มีเวลาอยู่กับบทนานๆ เราจะมัวแต่นั่งคิดนอนคิด ไม่ลงตัวสักที อีกปัจจัยหนึ่งที่มีผลนั้นคือเรตติ้ง การที่คนให้ความสำคัญกับเรตติ้ง เมื่อสิ่งที่เราทำ ทำได้ไม่ถึง เรตติ้งดร็อป มันทำให้เรารู้สึกเครียด รู้สึกว่ามันเป็นแรงกดดันพอสมควรทีเดียว

หยุดเขียนบทไป 1 ปีเต็มรู้สึกอย่างไร รู้สึกว่าโล่ง หายเครียด ได้ใช้ชีวิตอย่างที่เราอยากทำ อ่านหนังสือ ดูหนัง ดูละคร ไปเที่ยวกับเพื่อนๆ ซึ่งก่อนหน้าเราจะมีเวลาว่างน้อยมาก

วันนี้เปลี่ยนใจกลับมางานเขียนบท เพราะมีแรงจูงใจจากรางวัลคนเบื้องหลังหญิงแห่งปี ในงานไนน์ เอ็นเตอร์เทน อวอร์ด ถือเป็นรางวัลที่เขาให้รวบยอดในระยะเวลา 20 กว่าปีที่ทำงานเขียนบทมา ในวันนี้ที่มีคนเห็นคุณค่าผลงานของเราแม้ว่าเราจะเป็นคนเบื้องหลัง เรื่องที่น่ายินดีนี้ทำให้เรากลับมาทบทวนตัวเอง ในวันนี้พร้อมแล้วที่จะกลับมาทำงานเขียนบทละครอีกครั้ง แนวที่ถนัดและอยากทำ คือ ละครพีเรียด ละครชีวิต ละครครอบครัวที่บอกถึงความสัมพันธ์ของคนในครอบครัว บอกให้รู้ถึงระเบียบของสังคม สอนให้รู้ถูกผิด เพราะสื่อละครเป็นสื่อที่มีอิทธิพลต่อผู้ชมมาก นักเขียนบทมือทองกล่าว

หน้า 17