ทายาท ชัยเทพ ภัทรพรไพศาล หรือที่รู้จักกันดีว่า มิสเตอร์ลี แห่ง Lee Kitchen (ลี คิทเช่น) ในเวลานี้ก็เป็นได้

สาวหน้าใสวัย 28 ที่เพิ่งผ่านการสมรสไม่นาน เปิดใจถึงการเข้ามาสืบทอดธุรกิจจากรุ่นพ่อว่า หลังจากที่ ลี คิทเช่น เหลามีระดับที่เปิดมานานกว่า 19 ปี พอมาถึงรุ่นลูก จึงปรับคอนเซ็ปต์ใหม่เป็น Lee Caf? (ลี คาเฟ่) เพื่อเอาใจคนชั้นกลาง ด้วยเมนูอาหารง่ายๆ เน้นจานเดียวเป็นหลัก

ทุกวันนี้ นุช นั่งตำแหน่งผู้บริหารการจัดการที่ร้านในสาขาต่างๆ ของลี คาเฟ่ งานหลักคือพูดคุยกับลูกค้าเพื่อนำมาเป็นข้อมูล สรรหาเมนูแปลกๆ ใหม่ๆ รวมทั้งดูแลลูกน้องกว่า 700 คน ที่สำคัญเตรียมจะโกอินเตอร์ขายแฟรนไชส์ไปถึงเกาหลีและญี่ปุ่นในไม่ช้า

และหากไม่ได้เป็นนักชิมตัวกลั่น เธอคงไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่ผู้เป็นพ่อพูดไว้ว่า ขอกินของอร่อย ไม่งั้นมันเสียท้อง!

* * * * *

พ่อไม่ได้อยู่ไกล แต่ยังดูพวกเราอยู่ ไม่ใช่คนแก่ แต่จะแอ็กทีฟอยู่ตลอดวลา บางทีอาจไปเจอมิสเตอร์ลีนั่งกินข้าวที่เซ็นทรัลเวิลด์คนเดียวก็ได้ ลูกสาวพูดถึงพ่อวัย 61 ปี ผู้ก่อตั้งร้านต้นฉบับ ลี คิทเช่น เมื่อ 30 ปีที่แล้ว ก่อนจะเล่าถึงรอยต่อที่จะมารับช่วงธุรกิจร้านอาหาร

นุชเคยเป็นเด็กเสิร์ฟ ที่ภัตตาคารของคุณพ่อมาก่อน ที่อาคารธนิยะ ตอนนั้นเรียนปี 3 ปี 4 เรียนจบแล้วเย็นๆ ก็ไป ได้ทิปด้วยนะ ได้ 50 บาท เด็กก็บอกว่าเก็บไปเลยคุณนุช แต่เราก็เอาใส่กล่องรวม นั่นทำให้เราเรียนรู้การทำงาน เราถูกสอนไม่ให้เป็นคนชี้นิ้วสั่ง แต่ถูกสอนให้คอนโทรลเขาด้วย ทำให้ได้ประสบการณ์อะไรต่างๆ มากมาย นุชเล่าถึงเส้นทางที่ต้องคลุกคลีกับพนักงานทุกระดับ ระหว่างคุยสังเกตบรรยากาศภายในร้านที่ตกแต่งด้วยสไตล์โมเดิร์นไชนิส ด้วยสีแรง อย่าง แดง ดำ ขาว และที่นั่งต่างระดับให้เลือกกว่า 20 โต๊ะ โปร่งสบายตากับกระจกใสที่มองเห็นสถานีรถไฟฟ้า และสามารถมองทะลุถึงก้นครัว จึงเป็นร้านที่น่านั่งทีเดียว

นุช เห็นสายตา จึงเสริมว่า ลี คาเฟ่ ที่สาขาสยามเซ็นเตอร์ ชั้น 4 แห่งนี้ เปิดมา 4 ปีแล้ว เพื่อรองรับลูกค้ากลุ่มบีบวก ที่เป็นคนวัยทำงาน นักท่องเที่ยว นักช็อป หรือแม้แต่วัยรุ่น เพราะนั่งสบายๆ ราคาไม่แพงนัก แต่ยังพิถีพิถันเรื่องคุณภาพและความอร่อยไว้ครบเครื่อง

เวลาเรากินข้าว แล้วเจอว่าไม่อร่อย ราคาไม่สมเหตุสมผล เราก็ไม่อยากเข้า คุณพ่อเลยคิดว่าให้ลูกค้าเรากินอาหารคุณภาพ และราคาไม่แพง ที่นี่เน้นอาหารจานเดียว แต่เป็นจานเดียวที่สั่งมาแชร์กันได้ คือชิมจานนั้นนิด จานนี้หน่อย ที่สั่งกันมากๆ ก็เป็นพวกเย็นตาโฟ ขนมผักกาด ข้าวกะเพราะหม้อดิน

ถ้าจะใจถึงเหมือนพ่อ ถึงกล้าประกาศว่า ถ้าอาหารไม่อร่อย ไม่สด ยินดีเปลี่ยนจานใหม่ให้ทันที!

พร้อมกันนี้ นุช เล่าถึงหลักคิดที่ได้มาจากพ่อว่า

คนรุ่นเก่าจะทำอาหารไม่เหมือนคนรุ่นใหม่ คนรุ่นใหม่สักแต่ว่าทำออกมาหน้าตาสวยๆ แต่รุ่นเก่าพิถีพิถันในวัตถุดิบ มิสเตอร์ลีไม่ได้เลือกแค่ข้าวเก่าข้าวใหม่ แต่เลือกที่จังหวัดเลย อย่างคอนเซ็ปต์ใหม่ เวอร์จิ้น ชิค เป็นเมนูไก่สาวพรหมจรรย์ทั้งหลาย เราจะให้เภสัชกรเลี้ยงไก่ด้วยสมุนไพรขมิ้นฟ้าทลายโจร ศึกษาเลยว่า ถ้าเลี้ยงในเล้าอยู่กันเยอะไก่จะเกิดความเครียด แต่ถ้าแยกเลี้ยงประมาณ 10 ตัว ไก่ไม่เครียด และยังเวอร์จิ้น เพราะไม่ถูกสัมผัสจากตัวผู้ พอโตระยะหนึ่งเรา ก็ต้องรีบเอาออกแล้ว เพื่อที่จะคัดแยก เรารู้ว่าถ้าไก่มีการผสมพันธุ์กันเนื้อจะไม่นิ่ม พิถีพิถันตั้งแต่เป็นลูกเจี๊ยบขนาดนี้ พอจะเชื่อได้ว่าวัสดุดิบต่างๆ ล้วนคัดสรรมาอย่างดี

เราต้องศึกษาอาหารเหมือนกัน อย่างเวลาซื้อเนื้อมา ไม่ใช่วางแหมะกับเขียง เพราะจะทำให้เซลล์ของเนื้อเสีย ไม่เรียงตัว แต่เราจะแขวนเนื้อไว้ เวลาหั่นจะง่ายและอร่อย เนี่ยมีเทคนิคเยอะ เอาง่ายๆ ผัดราดหน้าไม่ยาก แต่ให้อร่อยยากนะ นุชท้าให้ลอง

อย่างนี้ต้องถามถึงเมนูเด็ด ที่ใครมาจะต้องสั่ง นุชบอกว่าเบอร์ 1 ตอนนี้ จะเป็นขนมผักกาด ซึ่งเป็นหัวผักกาดแท้ๆ ไม่ใช่ทำมาจากแป้ง ถือเป็นอาหารไดเอตด้วยซ้ำ วันหนึ่งร้านต้องซื้อหัวผักกาดมากถึง 50 กิโลกรัม นอกจากนี้ยังมีเมนู ข้าวกะเพราอบหม้อดิน ที่เธอคุยว่าพอเปิดฝาปุ๊บกลิ่นจะหอมฉุย ที่หอมขนาดนี้เพราะมิสเตอร์ลีคิดค้นสูตรใหม่คือใส่เบคอนลงไป ช่วยให้กลมกล่อมและหอมชวนกินสุดๆ

และอีกเมนูที่จะขาดไม่ได้ คือ เย็นตาโฟหม้อดิน ที่มิสเตอร์ลีคิดสูตรซอสมะเขือเทศเอง รสชาติจึงอร่อยแบบไม่ต้องปรุงรสเพิ่ม

ว่าแล้ว นุช ก็ชวนเข้าห้องครัว โชว์ฝีมือการทำ เส้นใหญ่เย็นตาโฟสูตรเฉพาะลี คาเฟ่ อย่างทะมัดทะแมงให้พิสูจน์ ก่อนจะเล่าว่าตอนนี้แบ่งเวลาเพื่อไปเป็นครูพิเศษสอนภาษาญี่ปุ่นที่โรงเรียนหอวัง แม้ไม่ตรงทางที่ฝัน 100 เปอร์เซ็นต์ แต่ทว่าเป็นสิ่งสามารถทำควบคู่ไปกับสิ่งที่ต้องรับผิดชอบ จึงเป็นการงานแห่งชีวิตที่เต็มไปด้วยความสุข และสืบทอดสิ่งที่มีค่าที่สุดของตระกูลพร้อมๆ กัน

เรื่อง - นันทพร ไวศยะสุวรรณ์

ภาพ - ศุภชัย เพชรเทวี