ควินตัน มาร์ค เควลย์ เอกอัครราชทูตอังกฤษประจำประเทศไทย ได้กล่าวสุนทรพจน์ เมื่อวันที่ 26 มิถุนายน 2551 ณ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่ โดยตอนหนึ่งได้กล่าวถึงวิวัฒนาการการเมืองไทย นับแต่เขาได้สัมผัสกับเมืองไทยเมื่อ 29 ปีก่อน จนถึงวันนี้ โดยเห็นว่า

สวัสดีครับท่านอธิการบดี ท่านคณบดี คณาจารย์ นักศึกษา และแขกผู้มีเกียรติทุกท่าน ก่อนอื่นผมขอขอบคุณท่านอธิการบดี และท่านคณบดี สำหรับการต้อนรับอย่างอบอุ่น และขอแสดงความยินดีที่อาจารย์โรมได้รับแต่งตั้งเป็นคณบดีคณะมนุษยศาสตร์ ขอบคุณอาจารย์โรมและอาจารย์ทุกท่าน ที่ได้กรุณาสอนภาษาไทยอย่างอดทนและอดกลั้นให้ผมเมื่อปีที่แล้ว ที่มหาวิทยาลัยเชียงใหม่

ผมดีใจที่ได้กลับมาเชียงใหม่อีกครั้ง เพราะเป็นจังหวัดหนึ่งในเมืองไทยที่ผมชอบมากเป็นพิเศษ ผมเคยมาเรียนภาษาไทยที่นี่ครั้งหนึ่งเมื่อ 29 ปีที่แล้ว และการที่ผมชอบจังหวัดนี้ ผมจึงรีบเลือกที่จะกลับมาทบทวนภาษาไทยที่นี่อีกครั้งเป็นเวลา 3 เดือนเมื่อปีที่แล้ว แต่ต้องขอโทษโตยตี้อู้กำเมืองบ่ได้ แต่อู้ได้น้อยเดียวครับ ฮักเจียงใหม่เพราะงามแต๊

ผมรู้สึกประทับใจในการพัฒนาของประเทศ ถ้าเปรียบเทียบระหว่างปีปัจจุบันกับสมัยที่ผมอยู่ประเทศไทยเมื่อ 29 ปีที่แล้ว จะเห็นได้ว่าจีดีพีได้เพิ่มถึง 6 เท่า ในขณะเดียวกัน เมืองไทยก็ยังสามารถรักษาขนบธรรมเนียมและวัฒนธรรมอันดีงามไว้ได้ อย่างไรก็ตาม ยังมีช่องว่างอยู่มาก เช่น ช่องว่างระหว่างคนกรุงเทพฯ กับคนชนบท โดยเฉพาะอย่างยิ่ง ชุมชนชาวไร่ชาวนา

ทางด้านการเมือง 29 ปี ที่ผ่านมา ประเทศไทยมีความเปลี่ยนแปลงและความต่อเนื่อง เมื่อผมอยู่เมืองไทยเมื่อ 29 ปีที่แล้ว ในตำแหน่งนักการทูตชั้นผู้น้อย สมัยนั้นมีพรรคการเมืองหลายพรรค เช่น พรรคประชาธิปัตย์ พรรคชาติไทย และพรรคประชากรไทย นักการเมืองสำคัญคือ คุณชวน คุณบรรหาร และคุณสมัคร นายกรัฐมนตรีสมัยนั้นคือ พล.อ.เปรม การกลับมาในครั้งนี้ หลังจาก 29 ปีผ่านไป ผมเห็นว่าการเมืองในประเทศไทย เหมือนกับหนังเรื่อง back to the future หรือ เจาะเวลาหาอดีต

ในด้านหนึ่ง ภาพการเมืองเลยดูเหมือนเดิม แต่ขณะเดียวกันอีกด้านหนึ่งก็เปลี่ยนแปลงไปมาก นั่นคือในช่วง 29 ปีนี้ ประเทศไทยมีรัฐบาล 16 ชุด มีการปฏิวัติ 5 ครั้ง มีรัฐธรรมนูญ 5 ฉบับ และมีพรรคการเมืองใหม่ๆ นับไม่ถ้วน

แน่นอนทุกประเทศในโลกนี้มีช่วงขึ้นลงทางด้านการเมือง ไม่มีระบบไหนสมบูรณ์แบบ แต่ผมเชื่อมั่นว่าระบบการปกครองตามระบอบประชาธิปไตยที่ประชาชนเป็นผู้ตัดสินใจเลือก เป็นหนทางดีที่สุดที่จะก้าวไปข้างหน้า

ถ้าจะมองประวัติศาสตร์ไทยในช่วง 29 ปี ที่ผ่านมา ก็เปรียบเสมือนคนปลูกต้นไม้ที่ยังไม่สามารถตัดสินใจได้ว่าจะปลูกพืชชนิดไหนดี

บางครั้งเขาเลือกที่จะปลูกพืชหลายชนิดในสวน ต้นไม้หลายชนิดเติบโตแต่ไม่งอกงาม เช่นเดียวกับการมีพรรคการเมืองเล็กๆ หลายพรรค ซึ่งพรรคแต่ละพรรคแข่งขันกันเอง และไม่มีโอกาสได้เติบโตอย่างแข็งแกร่ง

บางครั้งคนปลูกต้นไม้เลือกที่จะไม่ใช้เมล็ดพันธุ์ที่ดีที่สุด เขาเลือกที่จะรับสินบนเพื่อซื้อพืชพันธุ์ที่ไม่ได้คุณภาพ แทนเมล็ดพันธุ์ที่สมบูรณ์ ตรงนี้ทำให้เราเห็นถึงความเสี่ยงในการซื้อเสียงขายเสียงของประชาชน

บางครั้งคนปลูกต้นไม้อาจโดนหลอกให้ปลูกวัชพืช แทนที่จะปลูกพืชพันธุ์ที่ดี วัชพืชเหล่านี้ดูดแร่ธาตุที่ดีจากใต้ดินไปหมด จึงอ้วนท้วมสมบูรณ์แต่ไม่ได้ให้ผล นี่แสดงให้เห็นถึงผลเสียของการคอรัปชั่น

คนปลูกต้นไม้ที่ไม่มีความอดทน ก็จะขุดถอนต้นไม้ของตนเร็วเกินไป ต้นไม้ต้นนั้นจึงไม่มีโอกาสได้เติบโตอย่างเหมาะสมและไม่ได้ให้ผล นี่ก็แสดงให้เห็นถึงผลเสียของการมีการเลือกตั้งบ่อยเกินไป

ตัวอย่างสุดท้ายและน่าเป็นห่วงที่สุด คือ การที่คนปลูกต้นไม้ตื่นมากลางดึกและเห็นต้นไม้ถูกโค่นด้วยรถถัง ซึ่งก็แสดงให้เห็นถึงผลของการใช้การปฏิวัติรัฐประหารในการล้มรัฐบาลที่มาจากการเลือกตั้ง ปรากฏการณ์นี้ได้ทำลายการพัฒนาการเมือง เศรษฐกิจ และชื่อเสียงของประเทศไทย

ผมไม่ทราบว่าท่านผู้ฟังจะอุปมาอุปไมยอย่างไร แต่จะเห็นได้ชัดว่า การที่จะพัฒนาประชาธิปไตย เราจะต้องมีพรรคการเมืองที่มีรากแข็งแรงที่เป็นตัวแทนของประชาชน การที่จะสร้างรัฐบาลประชาธิปไตยที่เข้มแข็ง จะต้องใช้ความอดทน ผมเชื่อว่าประเทศไทยมีอนาคตทางการเมืองที่สดใส และจะเติบโตเหมือนต้นไม้ที่คนปลูก เลือกที่จะปลูกอย่างฉลาด

ผมหวังว่าประเด็นในสุนทรพจน์ครั้งนี้ จะได้หว่านเมล็ดพืชคำถามและความเห็นไปในความคิดของพวกท่าน ผมมีความสนใจอย่างมาก ที่จะได้ฟังความคิดเห็นจากพวกท่านเกี่ยวกับความคิดในการพัฒนาประชาธิปไตยในประเทศไทยและในภูมิภาคนี้

ดีเอ็นเอ...คลี่ปมคดีผ่าทางตันฆาตกรรมสมชาย

การตรวจดีเอ็นเอจากวัตถุพยานในที่เกิดเหตุ เป็นหลักฐานทางวิทยาศาสตร์ที่ใช้มัดตัวฆาตกรไม่ให้ดิ้นหลุด คดีการหายตัวไปของ ทนายสมชาย เป็นอีกคดีที่รอหลักฐานทางนิติวิทยาศาสตร์เพื่อผ่าทางตัน