ถนนอู่ทองในย  กรุงเทพฯย  10300

วันที่ย  26ย  พฤษภาคมย  2551

เรื่อง ขอให้ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยความเป็นรัฐมนตรีของนายกรัฐมนตรี

กราบเรียนย  ฯพณฯ ประธานวุฒิสภา

สิ่งที่ส่งมาด้วยย ย  สำเนาหนังสือร้องต่อ กกต. 2 ฉบับ

สำเนาข่าวที่เกี่ยวข้อง

ข้าพเจ้านายเรืองไกร ลีกิจวัฒนะย ย  สมาชิกวุฒิสภากับเพื่อนสมาชิกวุฒิสภาตามรายชื่อท้ายหนังสือนี้ย  ขอเข้าชื่อร้องต่อ ฯพณฯ ประธานวุฒิสภา โดยอาศัยบทบัญญัติตามรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550ย  มาตรา 182 วรรคสามย  ที่บัญญัติว่า ให้นำบทบัญญัติมาตรา 91 และมาตรา 92 มาใช้บังคับกับการสิ้นสุดของความเป็นรัฐมนตรีตาม (2) (3) (5) หรือ (7)

โดยมาตรา 182 (7) บัญญัติว่า ความเป็นรัฐมนตรีสิ้นสุดลงเฉพาะตัว เมื่อ กระทำการอันต้องห้ามตามมาตรา 267 มาตรา 268ย  หรือมาตรา 269

ซึ่งมาตรา 91 วรรคหนึ่งบัญญัติว่า สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรหรือสมาชิกวุฒิสภาจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในสิบของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ของแต่ละสภา มีสิทธิเข้าชื่อร้องต่อประธานแห่งสภาที่ตนเป็นสมาชิกภาพว่าสมาชิกภาพของสมาชิกคนใดคนหนึ่งสิ้นสุดลงตามมาตรา 106 (3) (4) (5) (6) (7) (8) (10) หรือ (11)ย  หรือมาตรา 119 (3) (4) (5) (7) หรือ (8) แล้วแต่กรณีย  และให้ประธานแห่งสภาที่ได้รับคำร้องส่งคำร้องนั้นไปยังศาลรัฐธรรมนูญเพื่อวินิจฉัยว่าสมาชิกภาพของสมาชิกผู้นั้นสิ้นสุดลงหรือไม่

มาตรา 267 บัญญัติว่า ให้นำบทบัญญัติมาตรา 265 มาใช้บังคับกับนายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีด้วยย  เว้นแต่เป็นการดำรงตำแหน่งหรือดำเนิการตามบทบัญญัติแห่งกฎหมายย  และจะดำรงตำแหน่งใดในห้างหุ้นส่วนย  บริษัทย  หรือองค์การที่ดำเนินธุรกิจโดยมุ่งหาผลกำไรหรือรายได้มาแบ่งปันกันย  หรือเป็นลูกจ้างของบุคคลใดก็มิได้ด้วย

จากบทบัญญัติในมาตรา 182 วรรคสาม ประกอบมาตรา 91 วรรคหนึ่งย  สมาชิกวุฒิสภาจำนวนไม่น้อยกว่าหนึ่งในสิบของจำนวนสมาชิกทั้งหมดเท่าที่มีอยู่ คือตั้งแต่ 15 ท่านขึ้นไปสามารถใช้สิทธิเข้าชื่อร้องต่อประธานวุฒิสภาเพื่อให้ประธานวุฒิสภาส่งคำร้องนั้นไปยังศาลรัฐธรรมนูญเพื่อวินิจฉัยว่าย  ความเป็นรัฐมนตรีสิ้นสุดลงเฉพาะตัวตามมาตรา 182 (7) เมื่อ กระทำการอันต้องห้ามตามมาตรา 267ย  แล้วหรือไม่

ด้วยปรากฏว่าของนายสมัคร สุนทรเวชย  เป็นเจ้าหน้าที่ของรัฐที่ดำรงตำแหน่งทางการเมืองในฐานะนายกรัฐมนตรี ซึ่งอยู่ในบังคับของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550 มาตรา 267 อันบัญญัติไว้ส่วนหนึ่งว่า นายกรัฐมนตรีและรัฐมนตรีจะดำรงตำแหน่งใดในห้างหุ้นส่วนย  บริษัทย  หรือองค์การที่ดำเนินธุรกิจโดยมุ่งหาผลกำไรหรือรายได้มาแบ่งปันกันย  หรือเป็นลูกจ้างของบุคคลใดก็มิได้ด้วยย  แต่ปรากฏว่านายสมัคร สุนทรเวชย  ในฐานะนายกรัฐมนตรี ได้ไปเป็นพิธีกรให้กับบริษัท เฟซ มีเดีย จำกัด หลายรายการ คำว่า พิธีกร จึงเป็นตำแหน่งใดย  ซึ่งรัฐธรรมนูญมาตรา 267 ห้ามมิให้นายกรัฐมนตรีไปดำรงตำแหน่งใดในห้างหุ้นส่วนย  บริษัทย  หรือองค์การที่ดำเนินธุรกิจโดยมุ่งหาผลกำไรหรือรายได้มาแบ่งปันกันย ย ย  ซึ่งสามารถลำดับเหตุการณ์ละข้อเท็จจริงย  ได้ดังนี้

1. เมื่อวันที่ 18 พ.ค. 51 ที่สถานีโทรทัศน์เอ็นบีที นายสมัคร สุนทรเวช นายกรัฐมนตรี และ รมว.กลาโหม กล่าวในรายการ สนทนาประสาสมัคร ถึงรายการ ชิมไปบ่นไป ที่ออกอากาศทางช่อง 5 เวลา 16.30 น. วันเสาร์ และรายการ ยกโขยง 6 โมงเช้า ทางช่อง 3 วันอาทิตย์ เวลา 06.00 น. ที่หยุดออกอากาศไป 2 วันว่า ตนมาเป็นนายกฯได้ 3 เดือนกว่า ก็จะเอาตนออกจากตำแหน่งให้ได้ มีการกล่าวหาต่าง ๆ นานา ทั้งแจกซีดีหาเสียง เคยเป็น ส.ว.มายังไม่ครบ 2 ปี เป็นนอมินีของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี ซึ่งเรื่องเหล่านี้ตรวจ สอบแล้วไม่มีปัญหาทั้งสิ้น

นายสมัครกล่าวต่อว่า ล่าสุดเอากันอีกแล้วบอกว่า มีคนในคณะที่จะหาคนมาแทนนายสมัคร บอกว่าต้องเอานายสมัครออกให้ได้ โยงไปถึงการไปทำรายการชิมไปบ่นไปว่าผิดกฎหมาย เขาไปค้นพบกันว่าผมเป็นลูกจ้างบริษัทจะรับเงินหรือไม่รับเงินก็ไม่ได้ แต่ตนได้ถามนักกฎหมายชั้นยอดแล้ว เขาบอกว่าไม่เข้าข่ายผิดกฎหมาย ทำได้ เพราะตนรับจ้างไม่ใช่ลูกจ้าง

ผมบอกทางบริษัทไปตั้งแต่ต้นให้ เตรียมหาพรีเซ็นเตอร์คนใหม่มาทำแทน เพราะเดี๋ยวจะมีคนมาเอาเรื่องผมอีก แล้วก็มีจริง ๆ ไอ้ 2 เสือซึ่งผมไม่ขอออกชื่อไปจัดการยื่น กกต.เลย กกต.ก็บอกจะสอบเรื่องนี้ นายสมัครกล่าวและว่า เมื่อมีการเล่นงานตนก็ไม่อยากให้มีเรื่อง จึงสั่งให้หยุดถ่ายทำและสั่งหยุดรายการที่จะออกอากาศทางช่อง 3 และช่อง 5 จนกว่า กกต.จะวินิจฉัย และในวันที่ 19 พ.ค. ตนจะทำจดหมายถึง กกต.เพื่อให้วินิจฉัยเรื่องนี้ และจะบอกในจดหมายว่าถ้าหากผิดจะลงโทษอย่างไรก็ลองดู

นายกฯ กล่าวต่อว่า หาก กกต.เห็นว่าทำไม่ได้จะตักเตือนว่ากล่าวอย่างไรก็ทำมา ถ้าจะเอารายการนี้มาฆ่าตำแหน่งนายกรัฐมนตรี กกต.ก็พิจารณาดูแล้วกันหากเห็นว่าดุเดือดเลือดพล่านขนาดนั้น ตนหลุดรอดมาได้ 4 ครั้งแล้วจะมาตายน้ำตื้นเพราะเรื่องนี้ก็เอา แต่ขอยืนยันว่าตนได้ตรวจสอบทางกฎหมายแล้ว เขาบอกว่าทำได้ตนจึงทำ

2.ต่อมา นายสมัคร สุนทรเวช นายกรัฐมนตรี ได้ทำหนังสือลงวันที่ 20 พฤษภาคม ถึงนายอภิชาต สุขัคคานนท์ ประธานคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) เพื่อชี้แจงถึงกรณีที่มีผู้ร้องเรียนว่าเป็นพิธีกรรายการโทรทัศน์ทำให้ขาดคุณสมบัติการเป็นรัฐมนตรี โดยหัวกระดาษใช้ที่อยู่หมู่บ้านโอฬาร 2 ซอยนวมินทร์ 81

ตามที่ผู้กล่าวหาว่ากระผมเป็นผู้จัดรายการเป็นการขัดต่อข้อกำหนดของการดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีหรือนายกรัฐมนตรี โดยกล่าวหาว่า กระผมเป็นลูกจ้างบริษัทผู้ผลิตรายการนั้น กระผมจึงขอเรียนให้ท่านทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับเรื่องดังกล่าวเป็นข้อๆ ดังต่อไปนี้

1.ผมได้รับการเชิญจากผู้เป็นเจ้าของรายการให้เป็นผู้แสดงการทำอาหารไทยให้กับผู้ที่สนใจได้ศึกษากับทางโทรทัศน์ ตั้งแต่เมื่อกลางปี พ.ศ.2543 ที่ผมลาออกจากการเป็น ส.ส.มาลงสมัครผู้ว่ากรุงเทพมหานคร

2.นับตั้งแต่การได้รับเชิญเป็นพิธีกรดังกล่าวเป็นการออกปากเชิญกันด้วยปากเปล่าและได้ทำรายการติดต่อกันมาเป็นเวลา 7 ปี โดยบางครั้งเมื่อเป็นผู้ว่ากรุงเทพมหานครแล้วมีหนังสือพิมพ์ลงตำหนิว่ากล่าว ผมก็ไม่รับเป็นพิธีกรอยู่จนพ้นจากตำแหน่งหน้าที่แล้ว จึงได้กลับมารับเชิญใหม่ซึ่งก็เป็นการเชิญปากเปล่าเหมือนเดิม ไม่เคยมีการเซ็นสัญญาว่าจ้าง หรือไม่เคยมีตำแหน่งใดๆ ในบริษัท ของผู้ผลิตรายการไม่ว่าตำแหน่งใดๆ ทั้งสิ้น

3.การรับเป็นพิธีกร ผู้เชิญก็ได้ให้ค่าน้ำมันรถในการไปถ่ายทำ ทำนองเดียวกันกับที่ผมไปเป็นผู้บรรยายทางหน่วยงานอื่นที่เชิญให้ไปพูด โดยได้รับค่าน้ำมันทุกคราที่ไปถ่ายทำ

4.เมื่อก่อนหน้าที่ผมจะได้รับเลือกเป็น ส.ส.ในวันที่ 23 ธันวาคม 2550 ประมาณ 2-3 วัน ผมได้รับจดหมายสอบถามจากเจ้าของรายการว่าถ้าหากผมเป็น ส.ส.แล้วยังเป็นพิธีกรให้เขาเหมือนเดิมหรือไม่ ซึ่งผมก็ตอบไปว่าเป็น ส.ส.ไม่เป็นไร แต่หากวันข้างหน้าไปทำหน้าที่รัฐมนตรีทางฝ่ายบริหารจะมีกฎระเบียบ ซึ่งแม้จะไม่เข้าเกณฑ์ต้องห้าม แต่อาจไม่เหมาะสม จึงมีหนังสือกลับไปว่าตอนที่ยังเป็น ส.ส.อยู่นี้ รับดำเนินรายการเหมือนเดิมได้ แต่หากเป็นผู้บริหารระดับรัฐมนตรีแล้วก็คงจะต้องพิจารณากันอีกที โดยสรุปต่อจากนั้นจะทำรายการให้เปล่าๆ ไม่รับค่าน้ำมันรถ และขอให้เริ่มมองหาพรีเซ็นเตอร์คนใหม่เอาไว้ด้วย

โดยผมขอยืนยันว่า ผมไม่เคยมีหรือเซ็นสัญญากับทางบริษัทและได้แจ้งไปแล้วว่าตั้งแต่รับแต่งตั้งเป็นนายกรัฐมนตรีแล้ว ผมไม่ขอรับค่าตอบแทนแต่อย่างใด และยินดีที่จะนำหลักฐานและมาให้ปากคำกับ กกต.เองหากต้องการทราบข้อเท็จจริง

3.กรณีดังกล่าวสืบเนื่องมาจาก กกต. ได้ตั้งอนุตรวจสอบตามหนังสือร้องเรียนที่ตรวจสอบว่า นายสมัคร สุนทรเวชย  ในฐานะนายกรัฐมนตรีได้กระทำการอันต้องห้ามตามรัฐธรรมนูญ มาตรา 267ย  ด้วยการเข้าไปเป็นพิธีกรในรายการ ชิมไปบ่นไป และยกโขนงหกโมงเช้า อันเป็นกิจการของบริษัทเอกชนที่มีวัตถุประสงค์มุ่งค้าหากำไรย  ซึ่งการเป็นพิธีกรดังกล่าว นายกรัฐมนตรีได้กระทำเป็นปกติวิสัยและเป็นประจำ หาใช่เป็นการชั่วคราวหรือเฉพาะกิจไม่ การที่บริษัทเอกชนได้พิธีกรในรายการที่มีฐานะเป็นนายกรัฐมนตรีย่อมก่อให้เกิดประโยชน์ทางการค้าและการประกอบธุรกิจย  อันทำให้ได้ประโยชน์มากกว่าบริษัทอื่นที่ดำเนินธุรกิจคล้ายกันแต่ไม่มีนายกรัฐมนตรีมาเป็นพิธีกรให้ย  กรณีจึงเข้าลักษณะเป็นการกระทำที่ขัดกันแห่งผลประโยชน์แล้วย  ทั้งนี้ตามหมวด 12 ส่วนที่ 2 ของรัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พ.ศ. 2550ย  ซึ่งกกต. อยู่ระหว่างตั้งคณะอนุกรรมการขึ้นมาตรวจสอบข้อเท็จจริง

จากการแถลงของนายสมัคร ในฐานะนายกรัฐมนตรีเมื่อวันที่ 18 พ.ค. 2551ย  และการทำหนังสือลงวันที่ย  20 พ.ค. 2551 ของนายสมัคร ชี้แจงต่อ กกต. ก็ดี ทำให้ทราบได้ว่าย  นายสมัคร ทราบอยู่แล้วว่าย  การเป็นพิธีกรในรายการนั้น ไม่น่าจะกระทำได้ และคิดว่าเป็นเรื่องที่ไม่เหมาะสมย  แต่เมื่อพิเคราะห์บทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ มาตรา 267 แล้ว เห็นว่าย  เป็นการบัญญัติไว้ในเรื่องของการห้ามกระทำการย  มิใช่เรื่องของความเหมาะสมแต่อย่างใดไม่ย  ดังนั้น กรณีย่อมเข้าใจได้ว่า นายสมัคร ในฐานะนายกรัฐมนตรีเองก็ทราบดีอยู่แล้วว่า มาตรา 267 มีเจตนารมณ์เช่นใดย  แต่หากยังประพฤติปฏิบัติที่ขัดต่อบทบัญญัติดังกล่าวอยู่ตลอดเวลานับแต่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีย  และได้มายุติบทบาทการเป็นพิธีกรในรายการดังกล่าว ก็ต่อเมื่อมีผู้ร้องเรียนต่อ กกต. พร้อมทั้งอธิบายเหตุผลต่างๆ นานา เพื่อให้ กกต. เห็นใจ ซึ่ง กกต เองหาได้มีอำนาจที่จะตักเตือน ดังที่นายสมัครร้องขอ เพราะ รัฐธรรมนูญมาตรา 182 (7) ระบุไว้ชัดเจนว่า ให้ความเป็นรัฐมนตรีสิ้นสุดลงเมื่อได้กระทำการต้องห้ามตามมาตรา 267 หาได้มีบทลงโทษอื่นกำหนดไว้

เมื่อปรากฏความชัดเจนแห่งการกระทำจนเชื่อได้ว่า สมัคร สุนทรเวช ในฐานะนายกรัฐมนตรี มีพฤติการณ์กระทำการขัดต่อบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ ซึ่งระบุให้ความเป็นรัฐมนตรีสิ้นสุดลงเฉพาะตัว ตามมาตรา 182 (7) แล้ว และตามมาตรา 182 วรรคสาม กำหนดให้นำบทบัญญัติมาตรา 91 และมาตรา 92 มาใช้บังคับกับการสิ้นสุดของความเป็นรัฐมนตรีตาม (2) (3) (5) หรือ (7) ได้ด้วย

จากการติดตามตรวจสอบกรณีดังกล่าว ข้าพเจ้ากับเพื่อนสมาชิกเห็นว่า ข้อเท็จจริงและพฤติการณ์ของนายกรัฐมนตรีมีข้อมูลที่ชัดเจนพอสมควร เพื่อให้เกิดความเป็นธรรมต่อนายกรัฐมนตรีและเกิดความชัดเจนในบทบัญญัติแห่งรัฐธรรมนูญ อันจะเป็นบรรทัดฐานในการทำหน้าที่ของนายกรัฐมนตรีหรือรัฐมนตรี จึงเห็นสมควรในการใช้สิทธิเข้าชื่อร้องต่อประธานวุฒิสภาเพื่อส่งคำร้องไปให้ศาลรัฐธรรมนูญทำการไต่สวนและวินิจฉัย

ดังนั้น ในฐานะข้าพเจ้าพร้อมด้วยสมาชิกวุฒิสภาตามรายชื่อท้ายหนังสือนี้ จึงขอใช้สิทธิเข้าชื่อร้องมายัง ฯพณฯ ประธานวุฒิสภา เพื่อได้โปรดพิจารณารับคำร้องและส่งคำร้องนี้ไปยังศาลรัฐธรรมนูญเพื่อวินิจฉัยว่า ความเป็นรัฐมนตรีในตำแหน่งนายกรัฐมนตรี ของนายสมัคร สุนทรเวชย  นั้นสิ้นสุดลงแล้วหรือไม่ โดยขอให้ศาลรัฐธรรมนูญไต่สวนในประเด็นการเป็นพิธีกรประจำ เป็นผู้ดำเนินรายการ มีการจัดเตรียมล่วงหน้า พร้อมทั้งเป็นพรีเซ็นเตอร์ทำการโฆษณาสินค้าในรายการ ชิมไปบ่นไป และรายการ ยกโขยงหกโมงเช้า ซึ่งออกอากาศทางสถานีวิทยุโทรทัศน์ช่อง 5 และช่อง 3 ในวันเสาร์และวันอาทิตย์ตามลำดับ ในช่วงระยะเวลาที่ดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของนายสมัคร สุนทรเวช เข้าลักษณะเป็นการดำรงตำแหน่งใดให้กับบริษัท เฟซ มีเดีย จำกัด ที่ดำเนินธุรกิจโดยมุ่งหาผลกำไรหรือรายได้มาแบ่งปันกันหรือไม่ และเข้าลักษณะต้องห้ามตามรัฐธรรมนูญมาตรา 267 หรือไม่

ผลของการกระทำในการเป็นพิธีกรนั้นทำให้ความเป็นรัฐมนตรีของนายกรัฐมนตรีสิ้นสุดลงตามรัฐธรรมนูญมาตรา 182 (7) หรือไม่ โดยขอให้ศาลดำเนินกระบวนการพิจารณาไต่สวนเอง รวมทั้งใช้อำนาจในการเรียกเอกสารทางด้านนิติกรรมสัญญา เอกสารรับจ่ายทางบัญชี เอกสารการหักภาษี สำเนาการนำส่งภาษี เทปรายการออกอากาศ หรือหลักฐานอื่นที่เกี่ยวข้องจากบริษัท เฟซ มีเดียจำกัด สถานีวิทยุโทรทัศน์ช่อง 5 สถานีวิทยุโทรทัศน์ช่อง 3 บริษัทผู้ซื้อโฆษณา และบุคคลใดที่เกี่ยวข้อง หรือเรียกบุคคลใดที่เกี่ยวข้องมาให้ถ้อยคำเพื่อประโยชน์แห่งการพิจารณาตามบทบัญญัติในรัฐธรรมนูญ

ขอแสดงความนับถืออย่างสูง

(นายเรืองไกร ลีกิจวัฒนะ)

สมาชิกวุฒิสภา