ฟันธงได้เลยว่าไม่มีประเทศไหนในโลกที่ปลอดจากปัญหาทุจริตคอร์รัปชั่น หากจะแตกต่างกันเพียงแต่ว่าประเทศไหนมีระดับของปัญหาทุจริตคอร์รัปชั่นมากน้อยกว่ากัน

เมื่อวันก่อนสำนักข่าวซีเอ็นเอ็นได้นำเสนอรายงานชิ้นใหม่ของสำนักงานเพื่อความโปร่งใสระหว่างประเทศและศูนย์เพื่อการศึกษาสื่อมวลชนของอินเดีย ในเรื่องเกี่ยวกับการทุจริตติดสินบนที่เกิดขึ้นในประเทศอินเดีย

เห็นรายละเอียดของรายงานชิ้นนี้แล้ว ก็อดสังเวชใจกับช่องโหว่ของระบบสินบนใต้โต๊ะที่มีอยู่อย่างกว้างขวางในประเทศที่ติดอยู่ในกลุ่มชาติยากจนที่สุดชาติหนึ่งของโลกไม่ได้ เพราะแม้กระทั่งคนยากคนจนในอินเดีย ยังต้องกระเสือกกระสนหาเงินมาใช้เพื่อการติดสินบนเจ้าหน้าที่

ในรายงานชิ้นนี้ศึกษาพบว่า เมื่อปี 2550 ที่ผ่านมา 1 ในทุกๆ 3 ครอบครัวของชาวอินเดียที่มีคุณภาพชีวิตอยู่ต่ำกว่าระดับความยากจน ต้องกระเบียดกระเสียนเงินที่หามาได้จากหยาดเหงื่อแรงงานของตนเอง ไปใช้จ่ายเป็นค่าสินบน เพื่อเบิกทางให้ตนเองและครอบครัวสามารถเข้าถึงการบริการของภาคสาธารณะได้อย่างสะดวก

ไม่ว่าจะเป็นการจ่ายเงินค่าน้ำชาให้แก่เจ้าหน้าที่ในโรงพยาบาล เพื่อให้ได้รับการดูแลรักษาที่ดีเมื่อยามเจ็บไข้ได้ป่วย การจ่ายเงินใต้โต๊ะให้แก่เจ้าหน้าที่ตำรวจในการวิ่งเต้นคดี หรือการจ่ายค่าแป๊ะเจี๊ยะให้โรงเรียนเพื่อที่ลูกหลานของตนจะได้ร่ำเรียนในสถาบันการศึกษาที่เชิดหน้าชูตา หรือแม้กระทั่งการติดสินบนเพื่อให้บ้านของตนมีน้ำมีไฟฟ้าใช้

ในรายงานยังให้ตัวเลขที่น่าตกใจว่า เฉพาะปีที่ผ่านมา คนยากคนจนในอินเดียต้องควักเงินจ่ายค่าสินบนไปรวมกันเป็นเงินทั้งสิ้นมากถึง 210 ล้านดอลลาร์สหรัฐ หรือคิดเป็นเงินไทยตกประมาณ 6,930 บาท ลองนึกภาพกันเล่นๆ ดูเถอะ หากเรานำเงินจำนวนนี้ไปใช้ในการสร้างสาธารณูปโภคพื้นฐานที่จำเป็นอย่างการสร้างถนนหนทาง สะพาน หรือสิ่งที่เป็นสาธารณประโยชน์อื่นๆ จะคุ้มค่าแค่ไหน

เมื่อสภาพการณ์ของปัญหายังคงเป็นไปเช่นนี้ เห็นทีจะเป็นไปได้ยากที่อินเดียจะหลุดพ้นจากกลุ่มประเทศที่มีการทุจริตคอร์รัปชั่นมากที่สุดแห่งหนึ่งไปได้ เว้นแต่จะมีการยกเครื่องระบบธรรมาภิบาลกันใหม่ให้มีภูมิคุ้มกันที่เข้มแข็งมากกว่านี้

หน้า 32